Make your own free website on Tripod.com

ΚΟΜΙΞιάρηδες

             Δήμος & Γιώργος

                   Δήμος

Text Box:  

                                                             dimosgiorgos@yahoo.gr

Νίκη, φοβάμαι πως θα ακουστεί υπερβολικά κλισέ αλλά σ’ αγαπώ πολύ. Ξέρω πως δε σε συγκινώ και με θεωρείς κατώτερο από σκουλήκι αλλά… Α, συγνώμη είναι εκεί η Νίκη; Μου τη δίνετε σας παρακαλώ; Περιμένω. Νίκη εσύ; Εμμ… Δήμος εδώ. Νίκη, φοβάμαι πως θα ακουστεί υπερβολικά κλισέ αλλά σ’ αγαπώ πολύ και… Ναι;;; Ναι;;; Νίκη μ’ ακούς;;; Γεια σας, είχα πάρει πριν λίγο κι έκλεισε η γραμμή. Μπορείτε να μου ξαναδώσετε την Νίκη; Ευχαριστώ. Γεια σου και πάλι. Ναι, πρέπει να έπεσε η γραμμή. Τέλος πάντων, όπως έλεγα πιο πριν φοβάμαι πως θα ακουστεί υπερβολικά κλισέ αλλά σ’ αγαπώ πολύ. Ξέρω πως δεν σε συγκινώ και με θεωρείς κατώτερο από σκουλήκι αλλά πρέπει να ξέρεις πως τότε που σε έριξα στα σκυλόσκατα δεν έφταιγα εγώ και… τι; Σοβαρολογείς; Υπέροχα! Θες να πούμε αύριο το βραδάκι; Φοβερά! Τι άλλα νέα; Εγώ όπως ξέρεις μωρέ τα ίδια. Α, δε θα το πιστέψεις! Προχθές πίπωσα ένα άλογο. Ναι, Χα-χαχα-χααααα.

 

Με λένε Δήμο. Είμαι ένα φτωχό παιδάκι που για να επιβιώσει χρειάστηκε να διακορευτεί από την τρυφερή ηλικία των 62. Τα τελευταία δέκα χρόνια είμαι καθηλωμένος σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. Πριν δύο χρόνια αχρηστεύτηκε και το πουλί μου κι έχασα τη μοναδική απόλαυση που μου είχε απομείνει: το κατούρημα. Για να αποβληθούν πλέον τα ούρα από τον οργανισμό μου έρχονται δύο γιατροί όταν τους χρειάζομαι και μου βάζουν κάτι μπουγελόφατσες στα νεφρά μου και αδειάζω. Πριν δέκα μέρες ήρθαν κάποιοι φίλοι και ήπιαμε τις μπύρες μας κι είχανε πολλή δουλειά (οι γιατροί όχι οι φίλοι). Ένας από αυτούς είναι τόσο πλακατζής που σε κάποια φάση άρχισε να με μπουγελώνει και περάσαμε πολύ ωραία κι ύστερα μου είπε «ευτυχώς που ψοφάς μέσα στο δεκαήμερο και θα γλιτώσουμε από σένα» και τότε δε μπορούσα να κρατηθώ από τα γέλια κι είχαν περισσότερη δουλειά. Σήμερα είναι η δέκατη μέρα και χθες το βράδυ έκανα έναν απολογισμό με όσα θέλω να κάνω στην υπόλοιπη ζωή μου.

 

Να δω τους AC-DC, τον Ozzy και τον Keith Jarret live

Να γράψω και να εκδώσω το πιο γαμάτο κόμικς πάνω στην γη

Να μάθω να σχεδιάζω

Να καταφέρω να ολοκληρώσω την ανάγνωση του life eaters (ακόμα και το from hell διαβάζεται πιο εύκολα)

Να πω στον Γιώργο ότι όταν ήμασταν οι δυο μας και πίναμε μπύρες απέναντι από τη θάλασσα συζητώντας για κόμικς και γκόμενες ήταν από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής μου.

Να πω στον Μήτσο πως κάθε φορά που δεν ήταν εκεί μας έλειπε

 

Δήμος: Αντίο κόσμε

Κόσμος: Fuck off

 

Υ.Γ Κι όμως μπορώ να κάνω και πιο μακάβριο χιούμορ.